آرمانشهر

نقدی بر نامه « قاسم شعله سعدی»* به رهبرانقلاب - قسمت اول


پیش از ورود به نقد محتوای نامه، لازم است چند سؤال از آقای شعله سعدی داشته باشیم:
۱- بیشتر ایرادات ایشان به رهبر انقلاب، مربوط به مسائلی است است که سال ها از وقوع آنها می گذرد و اکثراً تازگی ندارند. مثل شبهه غیر قانونی بودن به رهبری رسیدن آیت الله خامنه ای در سال ۱۳۶۸، به خاطر نداشتن مرتبه فقهی مورد نظر قانون اساسی آن زمان.
جای این سؤال وجود دارد که چرا این اشکالات تازه امروز و بعد از گذشت ۱۳ سال به ذهن ایشان رسیده است؟ اگر آیت الله خامنه ای به صورت غیر قانونی به رهبری رسیده اند ، آقای شعله سعدی چطور حاضر شده اند که در سال ۱۳۷۰ برای کاندیداتوری مجلس ، التزام عملی خود را به این رهبر غیرقانونی اعلام کنند ؟ چرا آن روزی که وکیل مردم شیراز بودند، حتی یک نطق پیش از دستور، علیه سیاست های غلطی که امروز به آنها اشاره کرده اند، ایراد نکردند؟
آیا اگر ایشان در دوره های بعدی رد صلاحیت نمی شدند، باز هم رهبری آیت الله خامنه ای غیر قانونی بود؟
۲- ایشان در فرازی از نامه خود، آقای رفسنجانی را « مسئول بسیاری از بدبختیهای ملت و نابسامانیهای کشور» عنوان می کنند. شاید برای خوانندگان جالب باشد که بدانند شعار انتخاباتی آقای شعله سعدی برای راه یافتن به مجلس چهارم ، «حمایت از هاشمی» بوده و ایشان در مجلس چهارم از مدافعان جدی هاشمی بوده است.
ایشان زمانی در اثبات شجاعت سیاسی خود گفته است: « من در مجلس سوم می گفتم: هاشمی رفسنجانی امیر کبیر ایران است و این حرف در مجلس گذشته ( که جناح چپ در آن اکثریت داشتند) ، جرم و گناه کبیره بود . »(روزنامه سلام ، ۱۱ تیر ۱۳۷۱، به نقل از نقد بابک داد بر نامه شعله سعدی)

آیا این چرخش ۱۸۰ درجه ای، جز نان به نرخ روزخوری معنای دیگری دارد؟ ایشان چطور می تواند منتقد هاشمی باشد، در حالی که خودش از طرفداران برنامه های او بوده است؟
(ادامه دارد)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
* نماینده شیراز در دوره های سوم و چهارم مجلس شورای اسلامی
+ حامد ; ۱:٥٥ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۱/۱٠/٢
comment نظرات ()